Hallo allemaal,

Weer een verhaaltje uit het zonnige Spanje!

Ik heb ondertussen al twee keer afgesproken met Laura (lerares Spaans) en ze heeft me een boekje gegeven met een heleboel zinnetjes en woordjes. Ik probeer elke dag eventjes te leren en ik draag het gewoon heel de dag bij me, dus als ik even ergens op moet wachten, kijk ik er even in. Dus mijn Spaans gaat vooruit. Ik hoop dat over een week mijn woordenschat groot genoeg is om echte zinnen te gaan maken. Laura is heel erg aardig, alleen ze trakteert me telkens en daar word ik een beetje gek van! Ik mag gewoon niet betalen! Maar ze heeft me beloofd dat ik haar de volgende keer mag trakteren.

Eten en drinken is trouwens wel heel goedkoop. De goedkoopste fles wijn kost 0,69 cent en je betaalt voor een koffie verkeerd op een goed terrasje wel 1 euro! Bij elke bestelling krijg je (i.p.v. een speculaaskoekje zoals in Nederland) een stuk cake en/of een stuk croissant bij koffie en bij koude dranken wat tapas (chips, omelet, olijven, Spaanse borrelnootjes etc.). Waarschijnlijk ook hierdoor (en de heerlijke temperaturen) zit heel Pontevedra,op tijden dat heel Nederland achter de buis zit, op een terrasje gezellig te kletsen.

Het weer schijnt echter heel vreemd te zijn. Ik ben erachter gekomen dat het niet is zoals in het zuiden van Spanje dat je van zon verzekerd bent. Het kan ook goed regenen, alleen dat heb ik gelukkig nog niet meegemaakt. De weersvoorspellingen voor de komende twee weken zien er in ieder geval goed uit: 24 graden minimum!

Vrijdag zijn Laura en ik tot 24 uur in Pontevedra gebleven en de boottocht was heel mooi! Vandaag hebben we weer een terrasje gepakt en haar Engels gaat vooruit en mijn Spaans ook (ook dankzij de schoonmaakster!), dus de deal lijkt te werken.

Zaterdag had ik met de groep buitenlandse meiden afgesproken en dat was heel gezellig. Ik was eerst alleen met het meisje uit Duitsland, zij heeft me weer wat meer laten zien van Pontevedra en begin nu de stad echt een beetje te kennen. Later kwamen ook een paar andere meiden. Ze zijn zo aardig! Ik ben nog nooit zo hartelijk verwelkomd door een groep. Ik denk dat het komt omdat ze weten hoe het is om in een plaats terecht te komen waar alle omgeving nieuw is, de mensen je taal niet verstaan en je niemand kent. Het zijn namelijk bijna allemaal reizigers. Vaak types die er een jaartje tussenuit gingen van hun studie en die het op de een of andere manier maar niet lukt om weer thuis te komen. Ze hebben meestal geld te kort en wachten gewoon telkens totdat ze genoeg geld hebben gespaard voor een ticket en gaan dan ergens anders heen om te werken. Ze hebben connecties over de hele wereld en zijn overal geweest. Op mij na, is de jongste 19 en de oudste 31. Het is echt een mix, maar dat maakt het juist zo leuk!

Francesca, een Engels meisje dat ik ken uit de meiden groep, geeft een jongen Spaanse les die volgend jaar in Nederland gaat studeren. Hij gaat naar het conservatorium (wij schijnen een geweldige Rusische pianist te hebben die lesgeeft) en daarvoor moet hij eigenlijk wel een beetje Nederlands beheersen. Ze heeft gevraagd of ik hem les wil geven. Daarvoor krijg ik dan ongeveer 10/15 euro per uur. Dit ga ik denk ik wel doen, want het is een leuk extraatje;)!

Oh ja en ik zou het bijna vergeten. Ik ben zaterdag voor het eerst uit geweest! Ik was wel al om drie uur thuis en dat schijnt hier juist de tijd te zijn dat juist het feesten begint (niet gek als je bedenkt dat de meeste pas om 23/24 uur eten). Het was heel gezellig en ik zal twee foto's online zetten. Ik wilde de eerste keer niet te laat thuiskomen, maar ik hoop dat mijn gastfamilie me toestaat om de volgende keer wat langer te blijven. Ik moest een taxi van ze terug nemen, omdat ik op de terugweg langs een kruispunt kom waar een weg van in een ghetto uitmondt. Deze taxirit was nog leuker dan die in Turkije (medereizigers weten wel wat ik bedoel). Ik kreeg namelijk de slappe lach met de taxichauffeur. Het was een redelijke jonge man (+/-30) die amper Engels sprak. Hij wilde tegen me zeggen dat hij weinig Engels sprak, maar hij bleef maar zeggen: ‘I speak English a lot' (met een zwáár accent!). Ik probeerde hem te verbeteren, maar daar kwam dus uiteindelijk een slappe lach uit voort!

Het gaat heel goed met de kinderen. Ze zijn af en toe vervelend, maar weet er steeds beter mee om te gaan. We beginnen elkaar steeds beter te begrijpen en dat is wel erg makkelijk. Ik ben vandaag met ze naar het park van Pontevedrageweest en dat was heel gezellig. Morgen gaan we naar het strand (wat een straf!). Alleen het is wel hard werken hoor! Moet telkens voetballen of nieuwe dingen verzinnen en ze natuurlijk constant heel goed in de gaten houden.

Tot mijn volgende verhaal en laat een reactie achter!

Ciao,

Kimberley